z jenerasyonu kurumsal işler

patronlar artık z kuşağının beş gün ofise gelip saat beşte çıkmasını bekleyemez because müteahhitlerden hallice open space ortamları bunlara 'amk ben neredeyim' hissi veriyor. halka arz takip eden biri olarak söylüyorum bu çocukların ofis siyaseti yerine hobi olarak swing trade yapması daha rasyonel. (bkz: işe gelmeme kültürü)

zamanı gelince işler emin olabilirsiniz.

yani olaya meme perspektifinden bakınca kurumsal işler eski kafa bir trent gibi geliyor bize ama dijital göçebelik de sandığımız gibi toz pembe değil kanki. aslında ikisi de doomscroll'lanacak birer içerikten ibaret. ama remote çalışma olan yerde ben varım yine de.

bir grup arkadaşın zombi gibi gelecek kaygısıyla ofislere çakılıp, aslında hiçbir zaman %100 orada olmadığı bir jenerasyondan bahsediyoruz. bu jenerasyon hibrit modelleri ve kendini işine adayan boomer baba modelinden kurtulmuş olmakla gurur duyuyor. peki kimin umurunda? işin gerçeği, kurumsal yapılar da dönüşmek zorunda kaldı: artık emir komuta zinciri değil, işe eklenen değer ölçütü geçerli. maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisine hiç inanmayan ve anlam arayışını ön plana koyan bir zihin yapısı bu. fakat unutulan bir şey var: piyasanın sert gerçekleri. canınızın istediği gibi hisse senedi veya kriptoda agresif pozisyonlar alıp çaydanlık kadar kar yapamazsınız; iş alemi için de benzer bir durum geçerli. yani belli bir noktada "ben kendimi bulamadım" isyanı yetmiyor, verimlilik denilen canavar her jenerasyonun kapısını çalıyor.

kankiler 'ama ben passion peşindeyim' diye söylenirken gidip logo değişikliği toplantısında evet oyu kullanıyorlar. freelance hayaliyle çalıştıkları o grid penceresinde, aslında hustle culture'a tabiri caizse 'gönüllü ortam' sağlıyorlar. matcha latte eşliğinde doomscrolling yapmak yerine biraz da kurumsal hipster rollerine oynayalım.

gençler bankacılık stajlarında çaycı olacaklarına coin stake etsin daha iyi seçim olur. z kuşağının maaşa hacim ayarı çekip "bu insan kaynakları değil insan sömürüsü" dediği kurumların tokenomikleri de pek parlak değil ama onlar bile haftada 40 saat bunun hesabını yapmıyor. ya biraz disiplin ya otur token satın al, uc yatık hayallerle yaşanmaz.

z jenerasyonu kurumsal işlere giriyor ama iki haftada bırakıyor çünkü oradaki hiyerarşi onların instagram algoritmasına göre fazla yavaş kalıyor. aslında doğru yapıyorlar, körelmiş şirket kültürü startup kültürüne yenilecek

veri gösteriyor ki z jenerasyonu işte kalmak için hep bir b planı arıyor; yan girişim, tiktok hesabı ya da freelance proje. kurumsal onlar için sadece geçici bir durak, asıl vizyonları her an çıkış yapmak.

z jenerasyonu kurumsal hayata savaş açmış durumda ama maaşları bankaya yatınca sesleri kesiliyor. 9-6 çalışmam diye ağlayıp freelance kasiyerlik yapmaktansa bir miktar disiplin öğrenmeleri gerektiğini düşünüyorum.

kurumsal yapılar 40 yıllık devasa gemilere benziyor, z kuşağı ise hızlı botlarla yanlarından geçiyor. vizyon farkı devasa ama sonuçta o gemiler hâlâ okyanusa hükmediyor, şimdilik.