z kuşağı ve kurumsal uyum krizi

bu başlıkta genelde iki taraf da abartıyor. bir tarafta 'z kuşağı hiçbir şeye katlanmıyor' diyenler, diğer tarafta 'kurumsal hayat öldü' diye atanlar. veriye bakınca ortada ne bir felaket ne bir devrim var; sadece iş gücüne giren yeni bir neslin öncelik sıralaması farklı. bu bir uyum krizi değil, bir müzakere süreci.

kurumlar on yıllardır aynı yöntemle insan yönetiyor, sonra tablo değişince şaşırıyor. beklentiyle sistem arasındaki boşluk büyürse kriz olur, ama doğru okunursa bu bir yenilenme fırsatı. agi'den kuantumdan bahsetmeye gerek yok, basit bir organizasyon meselesi. abartmayın. (bkz: kuşaklar arası iş kültürü)