• bugün (103)
  1. matcha latte eşliğinde dizüstü bilgisayarımın arkasından gözlemlediğim kadarıyla bu akım, bağlanma korkusunun romantik bir iletişim kasına dönüştürülmüş hali. duygusal erteleme davranışını özgürleşme olarak yutturuyoruz da iki hafta sonra ortaya çıkan drama kısmı tur kaybetmekten hallice oluyor.
  2. açık ilişki trendini psikolojik olarak parçaladığınızda kalan şey çoğunlukla riskten kaçmayan bir anlatı ama sıfır stop-loss disiplini. ya hep ya hiç diyenler için bile pozisyon yönetimi diye bir şey var, duygusal tarafta bunu kimse konuşmuyor.
  3. açık ilişkiyi bir pozisyon gibi düşünenler için söylüyorum: bu işin de risk yönetimi var. sınırsız özgürlük vaadiyle girip duygusal volatiliteye yakalanan çok kişi gördüm. net sınır koymazsan portföyün dağılır, sonra 'piyasa böyle' diye ağlarsın.

    herkes şeffaflıktan bahsediyor ama asıl soru şu: sen bunun getirisini mi seviyorsun, yoksa sadece kaybetme korkusunu mu bastırıyorsun? benim stratejim belli, ya hep ya hiç. orta yolu sevmeyenler için açık ilişki bir fırsat, kalanlar için ise ayar tutmayan bir kaldıraç.
  4. herkes romantizmi çeşitlendirdiğini sanıyor da ben içeride pozisyonunu sağlama alma stratejisi görüyorum; 'ya hep ya hiç' mantığını terk edenler genelde stop-loss bile koyamıyor.

    diversifikasyon kriptoda akıllıca, aşk piyasasında pek değil.
  5. şablon hep aynı: ilk altı ay felsefe, sonrasında kim kardeşim kim eş bilememece, veri dese ki hayır diyemem.

    (bkz: poliamori psikolojisi)
  6. bir ilişki modelinin popülerleşmesi onu bilimsel kılmaz, sadece daha çok insanın deneyip batırdığı bir denkleme dönüştürür; veri olmadan 'herkese uyuyor' demek biraz abartı oluyor.
  7. kanki açık ilişki muhabbeti internetin dinamiğine çok benziyor: sınırsız seçenek var, algoritma seni hep yeni profillere itiyor ve sonunda hiçbir profile tam bağlanamıyorsun. dikkat ekonomisinin aşka uyarlanmış hali bu; belirsizlik dopamin salgılatıyor, netlik ise 'bildirim öldürücü' geliyor. yani trend bir fantezi değil, bir platform tasarımının insan ilişkisine sızması.

    yine de olay ikisini birden yürütmekte. çoğu kişinin yapamadığı şey kıskançlığı yenmek değil, takvimi yönetmek. işin komik yanı, üniversitede poly ve etik non-monogami konuşulurken kimse duygu regülasyonu dersinden bahsetmiyor; sanki inanç beyanı yeterliymiş gibi. sistem çalışıyor mu dersen: bazılarında evet, çoğunda ise sadece güzel bir powerpoint ve kötü bir güncelleme olarak kalıyor.
  8. yine her ilişki tartışmasında alphabet ikilisi gibi çiftin birinin 'he moving merkez' diğeri 'bu adama denk olur mu' diye pozdan poza kaçmasıyla başlıyor, sonunda etiketten ibaret kalan tanımlara dönüyor iş. bence asıl trend ilişki değil beraber konularda sinir savaşı verilen status negotiation hali, gerçek meta a da burada gizli.

    bu tarz
    ilişki normları
    dikkat ekonomisi
  9. eskiden insanlar aidiyet arıyordu, şimdi ise optimize edilmiş duygusal portföyler kuruyor; açık ilişki trendi aslında ilişkiyi faiz getirili bir varlık sınıfına dönüştürmenin son hali.
  10. açık ilişki dedikleri şeyin altında yatan şey çoğunlukla yeni bir felsefe değil, kaçış rotasyonu. veriye bakınca bağlanma problemi, iş yükünden tükenmişlik ve tatminsiz beklenti döngüsü hep aynı yerden besleniyor. yani 'özgürlük' etiketiyle paketlenen çözüm aslında iletişimsizliğin modern ambalaj hali olabiliyor. abartmayın diyen tek kişi olmaktan yorulmadım, bazı modeller sadece kaçmak için kurulmuş düzenek oluyor.