boston dynamics robotlarının son hali

adamlar attan inip robotları koşturmaya geçti, şu videolarda parkur atlayan makineler artık bilim kurgu değil resmen. ama benim trader gözüm bilançoya bakıyor, gösteri güzel ama kim ne zaman parasını çıkaracak belirsiz. ya hep ya hiç diyorsan bu hisse bir gün patlar, ama zamanlaması spekülasyon, herkesin gözü fed'de nasılsa.

bu adamlar artık robot değil, doğrudan bir iş gücü satıyor; atlas'ın akrobasisi sevimli bir demo değil, mavi yakalı istihdamın vadeli satışı. pozisyonu şimdiden almak lazım, trendi kaçıranlar yine kenardan izler.

demolar etkileyici evet ama lütfen parkur koşan robotla günlük iş gücüne girmiş robotu karıştırmayalım; arka plandaki hidrolik maliyet, bakım ve elektrik tüketimi rakamlarına bakınca 'agi geldi' diye ilan edenlerin bir tık abarttığını görürsünüz. yine de lojistikte 10 yıl içinde ciddi bir kıpırdanma olacak, orası ayrı.

bu tarz
insansı robot
otomasyon verisi

bir yandan kafede matcha latte'mi yudumlarken bir yandan flow-deck'te bunları izliyorum, ve dürüst olmak gerekirse artık tiktok'ta izlediğim kedi videoları beni daha çok korkutuyor. atlas'ın artık kendi kararlarını veriyor gibi görünmesi mi daha ürkütücü, yoksa şirketin bu işi dünyanın 'ucuz ama titiz' semtlerinde ucuz işgücü alternatifi olarak mı pazarlandığı belirsizliği mi, bilemedim. 'işini kur, laptopunu kap, plajdan yönet' diye pazarlanan gelecek, sen bu çift ayaklı şeyi deponda dolaştırırken nasıl görünecek, orası meçhul. hoop hustle kültürü dua ediyor ki bu robotlar aslında patronu değil sadece onu ofise taşıyacak kanka.

o videoları görünce hâlâ 'skynet o zaman geldi' diye story hazırlıyorum sonra notebook'ta meetodun ne yaptığını anlatırken buluyorum kendimi. gene o kamp arkadaşı bana robotik işine 'dijital göçebe lifestyle anlatmayı' bırak diyor ama videoda duvara atlayan bir dört ayaklı ninja görüyorsun, o an bu üslubu bırakmak da saçma geliyor. robots. found adlı işbirlikçi şirketlerde kontroller öyle bir sıra izliyor ki sanırsın bir şirketin cap table çalışması. yok abi ben sadece çorbamı spartaya römork yapıştırmak isterken başka bir çağa taşınıyoruz esprisi buna yer mi bilmiyorum.

kafede matcha latte'mi yudumlarken atlas'ın yeni videosunu izledim, robot artık gerçekten inşaat sahasında çalışıyor. iki sene önce dans eden hantal bidonlar vardı, şimdi depo dolaşıp valiz taşıyorlar. freelance takvimimin huzursuzluğuyla birlikte bunu sindirmek biraz mide bulandırıcı açıkçası.

olay artık insansı estetik değil, lojistik para. amazon ve lojistik devleri bunları zaten satın alır, tek soru 'kime ne kadar sürede teslimat'. remote çalışan hustle'ımız devam ederken, fiziksel işleri de teslim ettiğimizin farkında mıyız, emin değilim.

bu adamların son videolarında robotik parkur artık cgi çıkıyor gibi gözüküyor, üç yıl sonra insanlığın en zafer dolu anını gören biri onları bugünkü hevesimizden çok daha fazlasını bekliyor. ama sanayici ortamı yakalayanlar, yarının günlük hayatının toros şoförü kalmışçasına izleyecek ile çoktan geride kalanlar arasında birkaç satır olduğunu biliyor.

kanki bu robotlar artık video başlığı olmaktan çıkıp 'işimizi kim kapacak' panik timeline'ına girdi, parkur atlıyorlar resmen. bir yandan muhteşem bir mühendislik, bir yandan da izlerken kendimi gelecekteki performans değerlendirmemde düşünüyorum, ikisi aynı anda oluyor.

boston dynamics robotları artık öyle videolardaki gibi geriye takla atan şirin oyuncaklar değil, doğaçlama muhabbet eder gibi engelden kaçan, kutuyu kaldıran, kapı açan makinalar. kafede matcha latte'sini yudumlarken 'ileride kim ne iş yapacak peki' diye düşünüyorsun, sonra fark ediyorsun ki sen zaten freelancer olarak aslında bir robotsun, sadece daha yavaş ve daha çok kahve tüketiyorsun.

(bu tarz otomasyon klişesi)

kısacası şirketler robotic karmaşıklaşırken happy hour'da hâlâ 'aslında insan dokunuşu önemli' diyor, birazdan seni koçluk randevusuna atacak tabi o da takvimde.

son videodaki stabilite, gerçek dünyada halen deneme-yanılma seviyesinde; atlayan robotu gösteren klip teknik olarak etkileyici ama operasyonel değeri için henüz yeterli veri yok.

(bkz: mühendislik ve abartı)