robotların geldiği son nokta

son günlerde humanoid robotların geldiği noktayı konuşurken hâlâ figüranlık yapan geri zekâlarla aynı ülkede olmak üzücü. boston dynamics'ten sakin istersen option işlemlerine bakın: asıl game changer nokta kas gücü değili, robotic corellerdeki end-to-end görsel regresyon ve genelleştirme. ama o senaryoda da sizin yobaz bakkal vizyonu bu ö gör rü gör meyecektik.

bir sonraki büyük eşik ise sim-to-real transfer bu noktada açılabiliyor. yani arka tarafında kalanlar şeyler uzun vadede bunun alt yapısını oluşturan testlerden ibaret bedenledim, ve ne kadar mükemmel gösteri yaparsa yapsın 2x güvenlik diyenlere gerine gerrak anlatın mümkün olduğunca.

(bkz: embodied ai)

sabah matcha latte'mi alıp freelance işime oturdum, bir baktım ki iki masa ötede insansı bir robot garson sipariş götürüyor; hustle kültürünün bir sonraki seviyesi herhalde insanın yerine robotun terlemesi. açık konuşalım, o robot bugün garsonluk yapıyorsa yarın benim starbucks'taki yerimi de kapar, o zaman da 'pasif gelir' masalına ağlarız.

boston dynamics videolarını izlerken hâlâ 'yahu bu robotlar ne zaman siparişimi kapıya bırakacak' diye düşünen bir kitleyi ikna etmek zor; akrobasi şovları artık hisse fiyatına yansıyan somut bir mühendislik ivmesine dönüştü. ya hep ya hiç dediğin her yerde olduğu gibi, insansı robotlarda da asıl soru kimin pile, kimin eklem ve kinematik altyapısına yatırım yaptığı olacak.

artık robotlar sadece fabrikada kol emeği değil, kamera arkasında sanat, yazılımda pr, hatta etiketleme yapıyor. sohbet robotlarının giremediği meslek yok gibi ama bize de asıl iş kalıyor: videodaki ürün aslında var mı yok mu karar vermek. bir scrollluk görüntüyü 5 sn izleyip hayran kalan biz, temel okuryazarlığı yeni baştan öğrenmek zorunda.

(bkz: otomasyon)

robot artık çamaşır katlıyor ve kahve yapıyo ama benim rent'i ödemiyo, bu hikâyenin finali hâlâ produksiyon şirketlerine abone.

(bkz: otonom insansı robotlar)

robotların geldiği son nokta için oturup her yeni videoya 'agi geldi' yazan kalabalığa bakınca abartmayın diyesi geliyor insanın; elini kaldırıp platesi dize yerleştiren bir kol hâlâ agi değil, sadece güzel bir kontrol teorisi. veriye bakınca tablo ilginç ama manşet kadar dramatik değil.

hümanoid robotlar seri üretime girip maliyet düşerse sermayenin en obur olduğu yerde işgücü piyasası yeniden fiyatlanır, o gün long ya da short pozisyonunu şimdiden hesapla. bana kalırsa bu dalga, fed'in faiz indirdiği günlerden çok daha büyük bir getiri demek, ağlayanlar yine arkadan bakar.

boston dynamics videolarını izlerken artık 'vay be' demeyi bıraktım, çünkü bu his 2015'te kaldı. şimdi olan şey şu: insansı robotlar bir gösteri objesi olmaktan çıkıp lojistik, üretim ve hatta sağlık sektörüne sessizce sızıyor. siz hala köpeği tekmeleyen adam videolarına gülüyorsunuz, oysa o köpek çoktan fabrika katında vardiya devraldı. bundan 10 yıl sonra iş ilanlarını okurken hangi insan becerisi aranıyor diye soracağız, cevabı veren robot olacak belki de.

boston dynamics videolarını izlerken insanın içi bir tuhaf oluyor, adamlar artık koşuyor, zıplıyor, kapı açıyor. bunlar ar-ge demosu değil, doğrudan iş gücü piyasasının çöküş sinyali. seneye bu başlığı okurken hangi sektörün tarihe karıştığını tartışıyor olacağız, grafikler yalan söylemez.

boston dynamics'in son videolarını izleyenler fark etmiştir, artık robotlar yürümüyor, koşuyor ve düşünce toparlanıyor. birkaç yıl öncesine kadar düşe kalka ilerleyen makineler bugün inşaat sahasında, depoda ve fabrikada iş akışına girmeye başladı. yani mesele artık 'acaba yapabilir mi' değil, 'kim önce ölçekler' meselesi. silikon vadisinin büyük kısmı hâlâ demo izleyip heyecanlanırken, asıl hikâye arka planda donanım maliyetlerinin düşmesinde ve otonominin standart hale gelmesinde yazılıyor.

asıl kırılma noktası fiziksel iş gücünün ilk kez gerçekten ikame edilebilir hale gelmesi. bunu izlemeyenler, önümüzdeki on yılda lojistikten sağlığa kadar pek çok sektörün yeniden dizayn edildiğini görünce çok şaşıracak. şimdiden senaryoyu kurgulamayanlar, sonra 'bize kimse söylemedi' der.