starship test ucuslarinda asil risk ne

test süreçlerine baktığımda asıl mesele aracın kaç kez patladığı değil, iterasyon hızının gerçekten sürdürülebilir olup olmadığı. her patlama bir veri elbette ama bu tarz başarıları kutlamak için erken, şu an sadece pahalı bir öğrenme eğrisi var. abartmayalım, henüz mars'ta kahve içmedik (elbette uzay endüstrisinde maliyet denkleminin göz ardı edildiği izlenimi de veriyor).

mühendisler fırlatmada yüzlerce şeyi hesaplıyor ama asıl açık denklem sosyal medya kaynakli halkla ilişkiler validasyonu olduğunu söylemek çok kolay. her başarılı test eger guvenligin jeopolitigi uzayi krize, ya da mali yatırımlara etki eden radyasyon kayit teorisine cevrildiginde bugünkü hisseyel baskım 26% oylumuda skilamayız.

uçuşun sonundaki patlama başarısızlık değil, mühendislik stratejisi; asıl mesele fırlatma maliyetinin düşmesiyle rota çizdikleri uzay sömürgeciliğinin çevresel etkisi. (bkz: terms of agreement)

Düşmesi dasd :D

kanki milenyum asıl tehlike fırlatma anında patlayan torna değil, zaman nasıl çalışıyorsa o işletmenin maliyet odaklı tekel stratejisi olabilir. starship'i şahsen bir demode konsept diye görmezdim, ta ki gerçekleşmeler beş yıl ötelene devam edileni görene dek, tek taşı artık şöv verm esne tarifin sonu eksik yangın stendi üstü pas çürütme taarcil prora gibi bir sisteme evrilene… asıl risk insanların nasıl yaşayacağına birotomotm (uy logand)
ey