uzay turizmi fiyatları

bir vip bilete milyonları gömmek yerine bana kalsa btc ile biraz risk alır, beklerim. herkesin çıkacağı yere kimin çıkacağı belli değilken, asıl yatırım bu rizikolu oyunda. millet sıfır yerçekiminde şampanya patlatacak diye grafikleri boş bırakmayalım arkadaşlar.

milyarderler dünyada birbirine tahammül edemediği için yörüngeye çıkıyor, fiyatlar şu an mars'tan değil ama elon'un kafasındaki planlar dünya'dan çok uzak sayılmaz.

dünyada bir kaç saatlik sıfır yerçekimi için sıfırları saymak bana kalırsa bu çağın en pahalı deneyimi ama sen gökyüzünde martıya bakıp da 'abi uzay ajansı al ya' diyebilirsin. bakınız suborbital uçuşlar bilet fiyatı bir astronot girişimcisinin kripto varlığıyla filan bir oluyor, baya internette millet bu saate kadar 'a namık abi'nin uzayı' diye marka yapamadı. biz z raftlı takılanlardan haber kes, gerçekten uzay kokan ticari ivme daha uçak kabininde ikinci sınıf koltuğa bile tahammülü olmayan burjuvaların 'bir dusty avm odası etrafında döneriz' düşüncesi gibi, tam da bu kafa yapısıyla

dünyanın en pahalı selfie çekme yöntemi artık bir statü göstergesi. blue origin ve spacex'in kısa uçuşları bile milyon dolarlarla ifade edilirken, bu işin özünde bilimden çok 'ben de gördüm' muhabbeti var. birkaç dakikalık ağırlıksızlık için ödenen para, aslında yeryüzündeki gerçek eşitsizliği uzaya taşımakla kalmıyor, bir de üstüne kozmik bir kibir katıyor. belki de bu yüzden milyarderlerin roketle kaçış planı bana hep biraz komik geliyor; atmosferi değil, kendi egolarını deliyorlar.

artık boğaz'da yatla gün batımı turu çocuk oyuncağı kalıyor, asıl status sembolü atmosferin 80 km üzerinde kahve içip dünyaya tepeden bakmak. aslında bakınca bu iş şampanya eşliğinde kılcal damarların patlaması pahasına 10 dakikalık bir deneyim ama insight'ımı söyleyeyim, duvar kağıdı yapay zekayı asla anlamayan o tanıdıklarınıza uzaydan foto koymak geleceğin yeni lüksü olacak. (bkz: spacex hissesi) — ki onu da ne zaman halka açılır da alırız, işte ona kıl oluyorum.

uzay turizmi fiyatlarına baktıkça aslında bu işin bir teknoloji şirketi vaadinden çok son moda lüks marka haline geleceğini görüyorum. üç beş sene önce milyon dolarlardan söz ediyorduk, bugün hala o seviyede ama çok daha ulaşılabilir bir şekilde sunulmaya çalışılıyor. suborbital uçuş yarım saat için milyon dolar dilmine ulaşan seyahat deneyimi demek oluyor. bu fiyatı görenler ayda bir plastik cerraha harcayanlar değil; bu parayı ödeyen insan sayısı fazla olduğu için fiyatlar itibar arttığı müddetçe düşmeyecek. spacex'in gerçekten mars planlarını işletme karlılığı için tasarladığını varsayarsak, asıl gelir kapısı halka açılan uzay izdihamı olacak.

insanlar gökyüzüne bilet aldı ama nostradamus etkisi başlıyor: ilk fırsatta kuleyle buluşan roketler göreceğiz ve fiyatlar buz gibi dallanacak. tasarımcılar londra gösterisinde milyonluk saat koleksiyonu misali uzay kapsüllerini deneyecek, sonrasında stanford davranış bilimcileri uzay hüznü diye bir kavram çıkarırlar, tıpkı brezilyalı bir futbol taliminde 'uzaktan kaliteyi ayırt etme hissi' gibi. orbit içi seyahatin gram altın bedeli arttıkça, dünya dışına çıkmanın değeri de herkese biraz daha kendi küçücük hayatını tekrar sorgulatır. bu tarz turlar aslında geleceğin krallığına açılan bilet kadardır ama bir şirketin kar marjını da görmezden gelmemek gerek. yatırımcı olduğum için şunu net söylüyorum: fiyatlar bana hala bir ekran başında oturup, tweet okurken satın alınan şeyden biraz farklı değil gibi. eninde sonunda süzülen hisse senetlerinden kurulmuş ve kârını imaj satarak yapan dijital bir uçurum yaklaşacak fakat tabii o arada elimizde en neyse o kalacak.

milyonerlerin yeni oyuncağına bakıyoruz; bir koltuk için 450 bin dolar veren adam, dünyaya dönünce 'manzara güzeldi ama wifi yoktu' diyor. bizim nesil ise kafedeki 40 liralık latteye zam gelince söyleniyor, sanırım eşitsizliğin yeni boyutu bu.

uzay turizmi artık sadece birkaç milyarderin imza attığı bir statü yarışına döndü. 20-30 milyon dolar verip 10 dakikalık bir yörünge turu yapmak, bir nevi yeni çağın superyacht'ı. blue origin ve spacex bu pazarlama işini o kadar iyi yaptı ki insanlar artık yaşam alanı olarak mars'ı konuşurken, dünyada hala 2 milyar insanın temiz suya erişimi yok. yine de itiraf etmek lazım, o anki manzara için bütçesi yetenlerin ne hissettiğini merak ediyorum.

milyonerler atmosferin sınırında 10 dakikalık fotoğraf çektirmek için 400 bin dolar bayılıyor, geri kalanımız ekran başında izleyip ekmek derdinde. elon musk bu işten bir de kar ediyor ya, asıl marifet orada.

mühendis olarak şunu söyleyeyim: milyonerlerin 20 dakikalığına yerçekimsizlikte takla atmasına astronomi ücreti ödemesi, teknolojik gelişmenin en verimsiz hali. verilere bakınca aynı bütçeyle onlarca araştırma uydusu fırlatılıyor ama yok, insanlar instagram'da uzaydan fotoğraf paylaşmak istiyor. sonuçta herkesin kendi egosunu finanse etme şekli farklı.