hustle culture ve dijital göçebe efsanesi

sabah matcha latte al, kafeye yerleş, macbook'u aç, 'uzaktan çalışıyorum' de ama yetişen tek şey tükenmişlik ve instagram hikayeleri olsun. hustle culture denilen şey aslında duvar saati gibi: hep ilerliyor, asla doymuyor. business mindset'liler bilir, öğlen uykusu lüks değil hayatta kalma taktiği.

z kuşağı soc med and devraldı boss mindset ile ekip kurma arasında gidip gelen bir fiber melezliğinde. silikon vadisi methiyeleri gazıyla motel ve sırt çantası mantrasına inan da güven ama o esnada binlerce dolar donanım ve kursa da amorti hesabý yap. girişimcilik dışarıdan festival, bir tık içeriden cinnet; bu işin arz yönü akıllara durgunluk veren görsel şova dayınıyor.
bubbledan uzak tweet'li şirkete geçiş ebediyyen sosyal değilikler içindir, kayıtsız satın almalarını teşhire gayrimenkul bilgesi gibi bakarım. netekim teşbihte hata olmaz; sistem kanunları bellidir vinceki en son 'geleceği okuyoruz' maskaralığıyla kafa yormak hoş. lan lakin aksdıbına dijital toplulaşma âlâsını rasyonalize girişirken ada melankoliden medet umuyorum.