minimalizmin tüketim çılgınlığına dönüşmesi

beyaz duvarlar, bir adet bambu diş fırçası ve '5 parça ile mutluluk' konsepti derken sonunda finansal özgürlük yerine ferah bir ev için herkesten daha çok para harcıyoruz. insanlık hali işte; illa bir şeylere tapacaksanız, en azından ikinci el mağazaları tapınağı seçin de sürdürülebilirlik hikayesi birazcık daha kredibil olsun. evet ben de kafede laptopla oturuyorum ama en azından bunun klişe olduğunu biliyorum.

bin pişman olduğum üçüncü 'detoks' setimi aracımla satın alacaksam bu işte bir yanlışlık var; kargo geliyor üstelik akıllı deri zarfında, kutusu çöpe atılmaya kıyılmayan cazibede. şimdi bu evde üç adet dekoratif taş görüyorum, hepsi aynı fikrin kurallarını yeni yeni keşfeden bilinçsiz kapitalistler tarafından en azından dört adet bambaşka amaçla etikete konmuş. minimalizm bitti canım, artık sadece bi nebze daha pahalı olan bir yaşam tarzı seçkisindeyiz.