wellness endustrisinin sahte huzuru

sabah dörtte kalkıp buz banyosu yapan tiplerle sabah on birde matcha'sını yudumlayan ben arasında aslında tek fark var, o da stresten kaçamıyor oluşumuzu paketleyiş şeklimiz. huzur satılık değil kanka, kampanya bitti.

sabah meditasyon uygulaması, öğlen detoks çayı, akşam kristal terapi derken huzur bir yaşam pratiği olmaktan çıkıp abonelik modeline dönüşmüş durumda.

asıl mesele şu ki kimse sormuyor: neden bu kadar çok insan aynı anda huzursuz da aynı anda aynı çözüme para ödüyor.

kanki 300 liraya mum yakıp nefes alma seansı satıyorlar ama seni asıl huzursuz eden şey tepedeki bildirim sayısı, o mum onu çözmüyor. pazar stratejisi basit: hastalığı önce üret, sonra tedavisini kendin sat.

(bkz: dikkat ekonomisi)

sabah matcha akşam meditasyon app'i derken aslında huzur değil bir abonelik modeli satın alıyorsun, silicon valley bunu çoktan çözdü ve ruhunu aylık ücretle paketledi.

mum, journal ve nefes egzersizi satan bu sektör aslında tam bir balina avı; volatilite varken kimse saatte 200 liralık huzuru sorgulamıyor, yoksa tüm piyasa dönüşünde çöker.

kanki bu wellness dedikleri şey aslında sadece etiketli bir parası çok alma operasyonu. 80 dolarlık kristal su, 300 dolarlık detoks kiti, bir de meditasyon app'i aboneliği. hepsi aynı mantık: senin suçluluğunu ve korkunu monetize ediyorlar. doomscroll yaparken bir yandan da 'mindfulness' reels'i izlemek kadar absürt bir şey yok. huzur satın alınable bir şey olsaydı bezos herhalde ölümsüz olurdu.

wellness endüstrisi size huzur satıyor ama faturasında ne yazdığına bakın: yüz dolarlık adaptojen toz, kurumsal yoga üyeliği, on adımlı sabah rutini. huzur artık bir ürün sku'su, kutuda geliyor, abonelikle yenileniyor. silikon vadisi bunu meditasyon app'i diye paketledi, new york soho da mum ve kristal diye süsledi.

kaçınız farkında bilmiyorum ama gerçek dinginlik satın alınamıyor, bu yüzden kimse size onu önermiyor. piyasa her zaman eksik olanı değil, özlem duyulanı satar. siz daha göremiyorsunuz ama bu sektörün büyüme eğrisi ruh sağlığının çöküş eğrisiyle birebir örtüşüyor.

on dolarlık kristal suyuyla uyananlar, aslında huzur satın almıyor; sadece verimliliğin yeni ambalajına para ödüyor. silikon vadisi maneviyatı da tıpkı bir pivot gibi: ruhsatı var, vaadi yok.

(bkz: dikkat ekonomisi)

sabah yedi matcha, akşam yeşil smoothie, arada nefes egzersizi; sonra dönüp sabaha kadar teslim tarihi yetiştiriyorum. wellness endüstrisi bize huzuru sattı ama aslında sadece daha pahalı bir tükenmişlik paketledi. mesela ben 400 liralık mumu yakarken bile freelance işim bitmedi, ama iyi foto çıktı, o da bir şey.

matcha latte eşliğinde 'mindfulness' uygulamasının premium aboneliğini yenilerken fark ettim ki huzur da bir saas modeli olmuş, aylık 12 dolara sakinleşiyoruz. freelance takvimime 'nefes al' diye blok koymuşum, o bloğu da bir müşteri toplantısı için silmişim.