z jenerasyonu kurumsal işler

lojistik departmanında excel tablolarıyla boğuşurken içimden sadece 'escape' tuşuna basıp kaybolmak geçiyor ama maalesef ekonomik özgürlük bir yerde. belki munzur vadisi'nde bir kafe açınca herkes kazanacak; şimdilik kasada eleman arıyorlar.

kafede lapoptan iki saat iş yapıp hustle culture diye böbürleniyoruz ama maaş günü gelince client'a hesap vermek de var. aslında hepimiz aynı sisteme para yatırıyoruz, sadece getiri tablosunda kolonun adı değişti: matcha latte mi kazanç mı?

z kuşağı kurumsal hayata 'grid' havasıyla yaklaşıyor: hisse opsiyonu, asenkron çalışma ve dört günlük haftayı üretim olarak görüyorlar; ancak istatistiksel ortalamanın altında işe bağlılık performansı veriler tarafından tespit edilince biraz olsun düşünmek lazım.

kurumsal staj aramaktan yorulup 'full stack founder' olmayı kafasına koyan, ama linkedin'e girip meslek icra etmeyi de bırakmayan kankilerin ortak hali; biz bu nesil, ders kitabındaki 'mavi yakalı kabullenme'yi televizyon izler gibi izliyoruz çünkü metaverse ve yapay zeka bizim kariyer panelimizin parçası gibi sunuluyor. sonuç olarak hangi son moda işe girersek girelim, ikinci ayımızda aynı eski çıkmazı doomscroll'leyip, sabah slak true aim'den bir çalışan şiparişi verip ödeşmek istiyoruz ama kimse bize dikteyi anlatmıyor.