• bugün (92)
  1. dijital göçebelik denince akla matcha latte eşliğinde laptop açan, 'lokasyonumdan bağımsızım' diyen ama aslında wi-fi şifresi için garsonla pazarlık yapan bir nesil geliyor. ben de o neslin içindeyim, o yüzden taş atma hakkım yok. kafede oturup freelance iş yapmak özgürlük gibi pazarlanıyor ama çoğu zaman sadece evden kaçmak için daha pahalı bir bahane.

    ironik olan şu: 'hustle culture'a gülüp aynı anda sabah beşte bildirimlere bakıyoruz. özgürlük satın alınmıyor, sadece farklı bir ofise taşınıyor. yine de işin bir gerçeği var; sınırlar kalktı, artık kimse nerede olduğunla ilgilenmiyor, ne ürettiğinle ilgileniyor. (bkz: dijital göçebe ekonomisi)
   tümünü göster