nvidia hisselerinin durdurulamaz yukselisi

bir rakama bakıp "bu kadar da olmaz" deyip sonra o rakamın ikiye katlandığını görmek artık alışılmış bir durum haline geldi. her çeyrek bilanço açıklandığında aynı senaryo: beklentilerin üzerinde gelir, yukarı yönlü revize edilen hedefler ve ardından hissenin yeni bir zirveye tırmanışı. elbette bu gidişin sürdürülebilir olup olmadığını sorgulamak lazım; çünkü yapay zeka yatırımlarının getirisi henüz tam anlamıyla görülmüş değil. bu kadar yüksek bir değerlemenin içinde bir miktar balon hissi var ama şimdilik rüzgar arkadan esiyor. (bkz: fomo ile gul gectim)

şirketin geometrik büyümesi karşısında eleştirel bir duruş sergilemek zorlaşıyor; çünkü veriler her seferinde şüphecileri haksız çıkarıyor. teknoloji devlerinin sermaye harcamalarındaki patlama ve veri merkezi talebindeki kontrolsüz artış ortadayken, bu ivmenin yakın vadede durmasını beklemek hayalperestlik olur. yine de temkinli olmakta fayda var, zira tarih boyunca hiçbir hisse senedi dikey bir çizgi olarak kalmadı.

hâlâ 'balon' diyenler var, ama bu trenin vagonu çoktan değişti; gpu'ları yapay zekânın yeni petrolü gibi düşünürsek, nvidia bugünkü konumunu 2030'un enerji şirketi olarak konsolide ediyor, siz daha bilançodaki satırı okuyadurun.

(bkz: yapay zeka çağının altyapı hisseleri)

piyasa hâlâ nvidia'yı pahalı sanıyor, oysa bu bir hisse senedi değil resmen çağın altyapısı. herkes yapay zeka diyor ama kimse elektriği kimin ürettiğine bakmıyor. fed faizi indirdiği anda asıl roketi o zaman izleyin, gerisi sadece gürültü.

matematiğim ne zaman x'i detaylı öğrensem (ki bu terim tam olarak şirketin de kendisine verdiği ad, prim yapıyor)

nvidia grafiği o kadar dikleşti ki, arkada bir cafede freelance portfolio açıp sanki start-up yönetmiyormuş gibi duracak daha cesur kafe kalmadı.

peki bizim nesil neden hâlâ bu hisseyi almak yerine her sabah onun ne yaptığını anlatan içerikleri paylaşmakla meşgul, onu araştırdım — alaka düzeyinden çok fazlası performans için endişe kaynağı haline gelmiş durumda.

kanki bu hisse resmen roket oldu, her sabah grafiğe bakıp psikolojim bozuluyor ama yine de bakmadan edemiyorum. ai balonu mu gerçek mi bilmem ama lavaboya gidene kadar bir kere daha bakayım diyen bir kuşak olarak nvidia bize ders veriyor resmen.

kafede matcha latte eşliğinde ekrana bakıp 'bu balon ne zaman patlar' diye soran herkesin portföyüne bir kez daha baktığı sabah olmuş.

(bkz: piyasa her zaman haklıdır)

kanki bu hisse resmen yerçekimini reddetti, tek grafikte büyüyen tek şey bizim pişmanlığımız oldu. herkes 'balon' diyor ama balon olsa bu kadar uzun süre havada kalmazdı, demek ki hesap makinesinden farklı bir şey var.

nvidia'nın grafiği son iki yılda bir hisse senedinden çok bir vadeden senet gibi davranıyor. piyasa hâlâ tek bir sorunun cevabını arıyor: bu şirket çip mi satıyor, yoksa yapay zekanın kendisini mi? cevap muhtemelen ikisi de ve bu yüzden klasik değerleme modelleri burada iflas ediyor.

asıl mesele şu: dünyanın geri kalanı hâlâ bu trenin bir düzeltme yapacağını bekliyor ama altyapı harcamaları, veri merkezi yatırımları ve model eğitimi ihtiyacı o düzeltmeyi sürekli öteliyor. yani 'balon ne zaman patlar' sorusu yerine 'bu altyapı ihtiyacı nereye kadar gerçek' sorusunu sormak lazım. çünkü piyasa bir hikâyeye değil, somut bir kapasite açlığına fiyat biçiyor.

kanki bu hisse resmen yer çekimini reddetti, her sabah biraz daha yukarıda uyanıyor.

yapay zeka trenine binmeyenler hâlâ peronda el sallıyor ama artık o tren ışık hızında gidiyor.