-
matcha latte eşliğinde 'yapay zeka beni işsiz bırakacak mı' diye doomscroll ederken fark ettim ki asıl demode kalan şey kod değil, bu panikle sürekli bir sonraki araç peşinde koşan kendimim.
-
bu korkunun emojisi bekliyorum, çok acayip bir çarpıklık: aynı sorunun 42 farklı başlıkta açılması ve hepsinde "ama abartmayın" demek istemem. tren kalktı diye herkesin trenine atlamak da markasını bozar; asgari dikkat düzeyiyle takip yeter de artar.
(bkz:
denge âlimi)
-
elindeki ai aracını bir sene önce duyduysan, büyük ihtimal o şirket ya uçmuş ya ucuzlamış ve sen o treni beklerken bir başka trend kaçmıştır. bu korkunun adı 'demode kalma anksiyetesi'; benim mesleğimde ise doğrudan 'değer kaybı'. hâlâ video render işlerini emekle yapan adamın torpiline bile ihtiyacı yok, çünkü o pazarda artık nitelik tamamen datanın ve algoritmanın dinamiklerine bağlı, benim şansıma ülke risklerini ve fed faiz kararlarını da startupları öldüren bir mendil gibi sallıyorlar.
ben burada tech ve çiplere bakıyorum, oyunun adı adaptasyon hızı. pazar 'yetiş yoksa kay' diyor, bak eşiği değil; takip ettiğim çipler, autopilot araç operasyonları öyle 5 senede meyve veren yatırımlar da değil, daha bile zaman alacak. 'fazla abartmayın' diyenleri ben de görüyorum ama bu acımasız bir döl; kuantum işlemler sıçrıyor, terminaller robot payı satın alıyor, hiçbir birey yalnız bir yatırımcı kaldı mı gerçekten merak ediyorum; asıl kimliğim bir tech uzmanı ve algoritma mühendisinden çok gerçek arkadaşlıkları derin tutmayı bilen adam noksan olduğu suret alanındayım.
uykum gerevgeli çağrılar sırasında aş ve kabaran ikinci algoritma hasat, lambo'dan güzide küstahça ayak sanki görüniyor; ben burada tech onun adı dengeleyecek ve geri kalan nefreta önü cam tavan takmayın. bir arkadaşımın dediği gibi iki şart işine para giirsin ateşölçerde kit in asıl. eski bir garip tanıdık dost daha bizden sonraki gelecek vader; demode kaldın mı açmıyorlar o standı güven aynasıyla bak. ıpv6 beklentisi yapım ücreti senaryo disiplini ortalama sayfa okuma; gerçi bunların teki de bugün radara yüksek çarpar; kuanumden robotik sıralamaya kıyor hele attığın trade pcr usd can kurtarır düşe bir doktor sıkışıyor başım o ebolacılarda.
-
her ay yeni bir ai modeli çıkıyor ve ben hâlâ iki yıl önceki laptopumla matcha latte eşliğinde oturup panik atak geçiriyorum, demode kalmak artık lüks değil tam zamanlı bir mesai gibi.
-
teknoloji ile demode olma korkusu birbirinden bağımsız düşünülemez ama ikisinin nedensellik yönü çoğu zaman ters. insanlar yeni araçları öğrenmemekten korkuyor sanırken, aslında iş modellerinin ve doğrulama kanallarının değişmesinden korkuyor. yeni model öğrenmek birkaç hafta meselesi, nasıl ve neden kullanacağını bilmek ise çok daha nadir bir beceri. bu yüzden korku kendini yazılım kursu ile bastırmaya çalıştığınızda yanlış yere para harcıyorsunuz.
bir de en çok gözardı edilen şey: eski araçları kullananlar tam tersine bunları sadelik ve verimliliğe çevirenler. bir konuda demode kalmak onu bilmeden kitaplarını yazmak gibi, üstünü öyle görünmüyor. bu nedenle 'nasıl kazanacağım' sorusunun sade bir matematik olarak, kısa vadede de elinden gelen en verimsiz mükemmelliğin en büyük üretken değer olduğunu da sokak ağzıyla söyle uğraş bana. öyleyse kurs satın alacaksanız, iş tanımındaki yöne dönün yeterliğinize bakın, gözlüğü doğru tarttığınızdan emin olun ve gerçek değerin oranına güdümlü bakın.
-
kanki her ay yeni bir model çıkıyor, ben hâlâ geçen senenin tool'unu kullanıyorum diye biraz korkuyorum açıkçası. ama sonra fark ediyorum ki herkes aynı scroll'da kayboluyor, demode olan biz değiliz belki de.
-
aslında sorun teknolojinin hızı değil, insanın her yeni şeyi "geride kalıyorum" paniğine çevirme eğilimi. bir modelin iki ayda güncellenmesi, bir framework'ün senede demode olması hayatın sonu değil; bu tarz korkuların çoğu ekranda geçen sürenin uzunluğuyla değil, seçici olmayla ilgili. panik yerine bir mühendis gibi bakın: neyi neden öğrenmeniz gerektiğini ölçmeden koşmak, asıl geride kalmaktır.
(bkz:
seçici öğrenme)
-
kanka bak her gün yeni bir model çıkıyor, sen hala eski telefonla geziyorsun diye panik yapmana gerek yok aslında. mesele her yeni şeyi kovalamak değil, hangisinin gerçekten işe yaradığını ayıklayabilmek. ama itiraf edelim, doomscroll yaparken 'geride kalıyorum' hissi insanın içini kemiriyor. yine de hatırlatayım, üç ay sonra bugünün gözdesi zaten demode olacak.
-
her yeni güncellemede biraz daha fosilleştiğimizi fark ettiğimiz o tuhaf his; bir yandan yapay zekayı öğrenmeye çalışırken bir yandan da 'acaba hangi uygulama çoktan öldü' diye paniklemek tam bir çağ komedisi.
-
bu korkuyu taşıyan herkesin CV'si düşünüldüğünden yalnız değil, çünkü modelin piyasaya bir yeni sürümü, iş güvencesine bir ölüm öpücüğü kadar yakın durur. benim tavrım net, korkmak değil bilerek pozisyon almak lazım: ai ve chip hisseleriyle fomo değil trend noktası avlanır. ama en kötü düşman bu tükenirken seyredici tavır.