datelarda yorgunluk sendromu

her seferinde aynı 'ne iş yapıyorsun, nereleri gezersin, kaç kardeşsin' muhabbeti insanı gerçekten yıpratıyor. dijital göçebe olmanın güzel yanları var ama dating uygulamalarında bir profile yazdığım 'berlin'de çalışıyorum ara sıra' cevabı bile başlı başına bir samimiyetsizlik örneği. aslında yorgunluğun temelinde, sürekli aynı klişeler ezberlenmiş gibi birbirimize rol yapmamız yatıyor. matcha latte eşliğinde uzun akşam yemekleri görme hayali kurarken, yarım saatlik buluşmalarda ekmeğin kabuğunu yiyorum resmen. biri bunu neden ister ki? belki de modern dünyanın sorunu şu: herkes dağda, bayırda bir yerlerde ama kimse bir fincan kahve içmek için üç dakikasını yanında beklemeye istekli değil. aman, benim yorgunluğumu geçirecek bir dropbox linki verecek var mı?