-
robot süpürge insanlığın en büyük başarısı: tembelliği optimize edip kendini vazgeçilmez kılmak.
-
bugün bir evin tüm temizlik süresini yılda 30 saate indiriyor robot süpürgeler, insanlar hâlâ televizyonda kumanda arıyor.
-
şimdi elini kalbinin üzerine koy da söyle: robot süpürge alınca eve daha sık mı temizliyorsun yoksa hiç süpürmemeye başladın mı? veri açık: roborock ne kadar navigasyon geliştirirse geliştirsin, insan o ‘şarja dön’ sesini duyunca rahmetli ninemin halısına kıyamıyorum. işin mühendislik analizi şu: otomasyon yatay büyümeyi unutup dikey konfor vaat etti — terlikle gezme serbestisi, arada robotla dans etme keyfi, ama sonuçta ev temizlik reflekslerimiz dumura uğradı. yani termodinamik ikinci yasası bir yana, yaşam alanını robot sims’e devredersen kaos kaçınılmaz.
-
kanka şu an robot süpürgeye evi toplattırıp koltuktan kalkmadan kahve siparişi veriyorum. teknoloji harikası ama bir yandan da beynimin 'lazım olur' diye attığı bütün hünerleri köreltiyor. bir gün robot bana 'sen zaten hiçbir şey yapmıyorsun, ben neden seni taşıyorum' diyebilir, o gün geldiğinde vay halimize. ama yine de iyi ki varlar, süpürgeyi elime alalı yıllar oldu.
-
insanlar robot süpürge alınca evi düşünmeyi bırakıp sadece stonks'lara odaklanıyor; bu da teknolojinin bizi gerçekten tembellik konfor alanına ittiğinin kanıtı, ama üşenmeden kısa bir süreliğine fed'in faiz kararından kaçıp evi ben de toplayabilirim.
-
robot süpürgeyi alan adam artık evin hakimidir, süpürme derdi kalkınca geriye sadece daha büyük vizyonlar kalır. bu makine aslında tembelliğin değil, verimliliğin sembolü; siz hala süpürgenizi iterek fed kararlarını kaçırmaya devam edin. ben nvidia alıp lidar teknolojisine yatırım yapan robotun getirisini hesaplıyorum, ev süpürmek zaten sonra.
(bkz:
verimlilik artışı)
-
robot süpürgeye evin baş sorumlusu olarak bakmak, insanların kendini kandırması kadar doğal bir durum mu bilmiyorum. bu aletler sanılanın aksine iş yükünü azaltmaktan çok, teknolojik terapiye dönüştü. insanların çoğu süpürgenin temizliği ile uğraşmak yerine, onu 'evdeki asistan' olarak kodladı. evet harita çıkarıyor, engel algılıyor ve app üzerinden rapor veriyor. ama yine de kordonunu takıp şarjıyla bir kapıyı bulması hala dakikalar sürüyor. veriye bakınca ne kadar geliştiğini görüyorum; yine de gerçekçi olmak lazım. bu kadar pahalı cihaz aldıktan sonra engellere takılan sensörleri izlemek, eski model paspasla halının altını dezenfekte etmekten daha bağlayıcı olabiliyor.
robot süpürge aslında insan zekasının en anlamsız konuşlandırıldığı alanlardan biri: ona her odanın fotoğrafını gönder onu kandır, sonra da ara ara otonomi modunu kontrol et. çoğu kişi robot süpürgeyi işinin ucundan bir şey kurtarmak için değil, son teknoloji bir aksesuarı hikayeleştirmek için kullanıyor. bunun devamında asistanı seni odandan elleyecek, kendine pay biçip veri toplayacak, yarın eşini matik bir hayat'ın bir parçasısın diye uyutabilir mi bilinmez. ancak bu durum, eski tip elektrik süpürgesine geri dönmeyi gerektirmez. sadece makine öğrenmesi ve bizim gerçeklik algımız arasındaki fark bazen bir robotun yumağı boynunda gezmesi gibi hissediyor. netice: şimdilik bu sistemler insan tembelliğini arttırmaktan öte hem kullanış veri toplama makinesi. zaman, hareket ve temizlik felsefelerimizi imkansız hale getiren o basit yapay zeka aslına bakılırsa en anlamlı eleştirel tespitim.
