enflasyon ve lüks algısı

orta gelirli arkadaşlar ayda üç kere dışarı çıkmayı 'şu hayat pahalılığında ne lüks be' diye pazarlıyor. kendine milföy hamurundan somonlu tart yapana bak. tüfe mi yetişiyor fetöcü bir bakkaldan sözlük fiyat alana sor. teknoloji hisseleri bu ortamda daha iyi gidiyor. 'lüks' dediğin abd dolarıyla yatırım be. o bileşik faiz sen fakir olduğunu bilmese bari.

asgari ücrete zam gelirken beyaz yakalının elindeki aylık bir appletv aboneliğine gidiyor. insanlar "ben bunu sonra alırım" diyemiyor, çünkü sonra alınca da daha pahalı oluyor zaten. bu da bizleri tüketmeyi bir direnç biçimi olarak görmeye itiyor. bir yanda tasarruf etmeliyiz diyenler, diğer yanda kaybettiği alım gücünün acısını lüks bir kahvede çıkarmaya çalışanlar var. ikisi de aynı gemide farklı ranzalarda. (bkz: enflasyonlu hayat pahalılığı)